Μ. Καψής: Ο Τσίπρας αρνείται να δει την πραγματικότητα

Και μόνο το ερώτημα που θέτει ο πρωθυπουργός στο “πόνημα” που δημοσίευσε χθες στο Documento για τον Ανδρέα Παπανδρέου (“Ήταν ο Ανδρέας ψεύτης; “), δείχνει την πρώτη στόχευση του Αλέξη Τσίπρα. Αυτό που τον ενδιαφέρει είναι να απαλλαγεί από τη ρετσινιά του πολιτικού που εξαπάτησε τους Έλληνες με την αντιμνημονιακή “μπούρδα”, χρησιμοποιώντας το παράδειγμα του ιδρυτή του ΠΑΣΟΚ. (Η απόπειρα μιας ιστορικής αποτίμησης ενός πολιτικού φαινομένου που σφράγισε την μεταπολιτευτική Ελλάδα κοιτώντας τον καθρέφτη, λέει πολλά και για το πρόσωπο του αποτιμητή…).

Η δεύτερη στόχευση είναι η προφανής. Να πείσει ότι ο σημερινός ΣΥΡΙΖΑ είναι η μετεξέλιξη του ριζοσπαστικού ΠΑΣΟΚ, που μεταλλάχθηκε σε νεοφιλελεύθερο κόμμα. Δηλαδή να ξαναστήσει γέφυρες με τους ψηφοφόρους του παλαιού ΠΑΣΟΚ. (Που μάλλον δείχνει ότι τα τεκταινόμενα στον χώρο της κεντροαριστεράς έχουν ανησυχήσει τον ΣΥΡΙΖΑ). Αλλά ας τα πάρουμε με την σειρά.

Πόσο ψεύτης ήταν ο Αντρέας; Ποιος αμφιβάλει ότι τα συνθήματα του πρώιμου ΠΑΣΟΚ (ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο, ή έξω από την ΕΟΚ) είχαν ισχυρές δόσεις και δημαγωγίας και λαϊκισμού; Κανείς. Με εξαίρεση τον Αλ. Τσίπρα. Που στο άρθρο του για την διακήρυξη της 3ης του Σεπτέμβρη σημειώνει ότι ήταν “και εφαρμόσιμη και εφικτή και καταλυτική”. Διέφυγε της προσοχής του αναλυτή ότι ακόμα και με την επαναστατική φόρα του 1974, οι συντάκτες της διακήρυξης αποφεύγουν (για παράδειγμα) να κάνουν αναφορά στο ΝΑΤΟ ή την ΕΟΚ. Και σημειώνουν προσεκτικά ότι η Ελλάδα ” αποσυνδέεται από τους στρατιωτικούς, πολιτικούς και οικονομικούς συνασπισμούς που υπονομεύουν την εθνική μας ανεξαρτησία”. Όπως διέφυγε της προσοχής του ότι καμία “αποσύνδεση” δεν συνέβη. Ούτε επί εποχής ριζοσπαστικου ΠΑΣΟΚ. Επί Ανδρέα.

Αλλά είναι ερώτημα που απασχολεί κανέναν σήμερα πόσο ψεύτης ήταν ο Αν. Παπανδρέου; Όχι φυσικά, με εξαίρεση, είπαμε, τον Αλ. Τσίπρα.

Η ιστορική αποτίμηση της διακυβέρνησης του Αν. Παπανδρέου δεν θα ασχοληθεί φυσικά με την προϊστορία. Με το πως ο Ανδρέας εκμεταλλεύτηκε το αντί-ιμπεριαλιστικό συναίσθημα της -μετά την χούντα- εποχής, για να κατακτήσει την εξουσία. Θα ασχοληθεί με τα κυβερνητικά πεπραγμένα. Με το αν ενίσχυσε τους δημοκρατικούς θεσμούς (η απάντηση είναι ναι…) και τις επιδόσεις του στην οικονομία (αρνητικές). Και αυτό είναι το πιο εντυπωσιακό στο μακροσκελές κείμενο του Αλ. Τσίπρα για τον Αν. Παπανδρέου. Δεν υπάρχει ούτε μια, μα ούτε μια!!!!! αναφορά στην οικονομία. Λες και ο Αν. Παπανδρέου δεν κυβέρνησε ποτέ. Απλά ίδρυσε το ΠΑΣΟΚ.

Η απλοϊκή ανάλυση του Αλ. Τσίπρα για την ιστορία του ΠΑΣΟΚ συνοψίζεται σε μια επανάληψη του παραμυθιού της διαπλοκής. Το ριζοσπαστικό ΠΑΣΟΚ εκφυλίστηκε σε “δύναμη του καθεστώτος της συντήρησης και της διαπλοκής” γράφει ο συντάκτης. Χωρίς να ξεχάσει να επισημάνει ( σωστά…) τα φαινόμενα διαφθοράς που αμαύρωσαν τη διακυβέρνηση Σημίτη.


Για όσους φυσικά έχουν παρακολουθήσει στοιχειωδώς την πολιτική ιστορία του τόπου τα τελευταία 30-40 χρόνια η ιστορία είναι διαφορετική και φυσικά πιο σύνθετη. Το ΠΑΣΟΚ ανέβηκε στην εξουσία με τις ίδιες ουτοπικές ιδεολογικές αποσκευές της ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας. “Τρώει τα μούτρα του” με τις “επεκτατικές πολιτικές”, ενώ μπαίνουν οι βάσεις για την κρίση χρέους που θα οδηγήσει τελικά την Ελλάδα στη χρεοκοπία. Ο Ανδρέας καλεί τον Σημίτη… και έκτοτε το ΠΑΣΟΚ, με εξαίρεση το ’89 που λόγω των εκλογών και του σκανδάλου Κοσκωτά επιστρέφει στον άκρατο λαϊκισμό, ακολουθεί μια συνετή πολιτική περιορισμού των ελλειμμάτων και της αλματώδους αύξησης του χρέους. Το ’93 θα γίνει και η πιο σοβαρή προσπάθεια μείωσης του δημοσίου με τον νόμο Πεπονή, ενώ θα ακολουθήσει η διακυβέρνηση Σημίτη που θα βάλει την Ελλάδα στον σκληρό πυρήνα των χωρών της Ενωμένης Ευρώπης και στο ευρώ.

Με δυο λόγια οι ιδεολογίες δοκιμάστηκαν στο πεδίο της πραγματικής ζωής, έφαγαν χώμα… και οι ιδεολόγοι προσαρμόστηκαν στον υπαρκτό καπιταλισμό. Ό,τι ακριβώς συνέβη και με τον ΣΥΡΙΖΑ.

Τι απο όλα αυτά υπαρχουν στην “ανάλυση” του Αλ. Τσίπρα; Τίποτα απολύτως. Σύμφωνα με τον πρωθυπουργο “οι πραγματικές δυσκολίες εξελίχθηκαν σε άλλοθι για μια σειρά στρατηγικών υποχωρήσεων που αλλοίωσαν βαθμιαία το ριζοσπάστικό πρόσωπο του ΠΑΣΟΚ”. Δηλαδή οι επίγονοι του Αν. Παπανδρέου ήταν κάτι κρυπτοφιλελέδες που αφορμή έψαχναν να ξεπουλήσουν τον αγώνα. Παιδαριώδες; Φυσικά. Ρηχό; Πιο ρηχό δεν γίνεται…

Μια πρώτη ερμηνεία είναι ότι ο κ. Τσιπρας δεν προσπαθεί πραγματικά να κάνει σοβαρή ανάλυση για τα πεπραγμένα και την εξέλιξη του ΠΑΣΟΚ. Να μαζέψει τις ψήφους των παλαιών Πασόκων θελει… Να τονώσει τον πατριωτισμό τους, ξεθάβοντας τα αντιδεξιά φαντάσματα του παρελθόντος. Να τους πείσει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι κάτι σαν το αυθεντικό, πρωτογενές ΠΑΣΟΚ. Ξεχάστε τον Φίλη που λέει ότι οι Πασόκοι του μυρίζουν. Για τον κ. Τσίπρα ο ΣΥΡΙΖΑ “έχει πιάσει ξανά το νήμα των στόχων” του ριζοσπαστικού ΠΑΣΟΚ. Επιστροφή στο παρελθόν.

Μια άλλη ερμηνεία είναι ότι ο κ. Τσίπρας παρά τα δυο χρόνια στην εξουσία, συνεχίζει να αρνείται να δει την πραγματικότητα. Όχι το ΠΑΣΟΚ δεν ωρίμασε. Η ιστορία είναι διαφορετική. Η διαπλοκή και τα συμφέροντα έφεραν το ΠΑΣΟΚ στα μέτρα τους. Ή όπως το λέει ο κ. Τσιπρας “Το κόμμα πέρασε σε ένα είδος Νεοφιλελευθερισμού με ανθρώπινο πρόσωπο, για να κατρακυλίσει τελικά σύμμαχος της σκληρής δεξιάς στην επιβολή του καθεστωτος των μνημονίων.”

Έκανε τέτοιο έγκλημα το ΠΑΣΟΚ; Ψήφισε μνημόνια; Ε έρχεται τωρα ο Αλ. Τσίπρας για να τα καταργήσει με ένα νόμο και ένα άρθρο. Ή μήπως είναι ψεύτης;

Πηγή: capital.gr