Η φετινή αύξηση των περιστατικών στην Ελλάδα, σε συνδυασμό με την ευρύτερη κυκλοφορία του ιού στην Ευρώπη, αναδεικνύει τη σημασία της έγκαιρης ενημέρωσης και της συστηματικής εφαρμογής μέτρων πρόληψης, ιδιαίτερα από τις ευάλωτες ομάδες του πληθυσμού.
Αυξημένη προσοχή απαιτεί η φετινή εικόνα του ιού του Δυτικού Νείλου στην Ελλάδα , καθώς τα καταγεγραμμένα περιστατικά έχουν αυξηθεί σημαντικά σε σχέση με την αντίστοιχη περίοδο του 2025.
Τα διαθέσιμα στοιχεία αποτυπώνουν τη διαφορά: τον Αύγουστο του 2025 είχαν καταγραφεί 47 κρούσματα, ενώ φέτος ο αριθμός έχει ανέλθει στα 157. Από τους ασθενείς, 116 εμφάνισαν προσβολή του κεντρικού νευρικού συστήματος , δηλαδή τη σοβαρότερη μορφή της λοίμωξης. Παράλληλα, έχουν καταγραφεί 13 θάνατοι.
Τα σοβαρά περιστατικά αφορούν ενήλικες ηλικίας 19 έως 99 ετών, ενώ η μέση ηλικία των ασθενών με νευρολογικές εκδηλώσεις ανέρχεται στα 74 έτη. Μέχρι στιγμής, δεν έχουν καταγραφεί παιδιά μεταξύ των σοβαρών περιστατικών. Οι ασθενείς που κατέληξαν ήταν ηλικίας 66 έως 91 ετών, με μέση ηλικία τα 82 χρόνια, ενώ αντιμετώπιζαν και σοβαρά υποκείμενα νοσήματα.
Ποιοι ανήκουν στις ομάδες υψηλού κινδύνου
Η περίοδος κατά την οποία υπάρχει αυξημένος κίνδυνος μετάδοσης του ιού βρίσκεται ακόμη σε εξέλιξη, με τους ειδικούς να συστήνουν τη συνέχιση των μέτρων προστασίας από τα κουνούπια έως και το τέλος Σεπτεμβρίου.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα ευρήματα αμερικανικής μελέτης που δημοσιεύθηκε στο JAMA και βασίστηκε σε δεδομένα της περιόδου 2013-2024. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα, μεγαλύτερη πιθανότητα σοβαρής νόσησης και νευρολογικών επιπλοκών φαίνεται να έχουν άτομα με σκλήρυνση κατά πλάκας , διαταραχές που σχετίζονται με την κατανάλωση αλκοόλ ή που λαμβάνουν ανοσοκατασταλτική θεραπεία.
Παράγοντες που συνδέονται επίσης με αυξημένο κίνδυνο είναι οι αιματολογικές κακοήθειες, το ιστορικό αγγειακού εγκεφαλικού επεισοδίου, η χρόνια νεφρική νόσος και η υπέρταση. Η μελέτη καταγράφει ακόμη υψηλότερη πιθανότητα σοβαρής νόσησης στους άνδρες σε σύγκριση με τις γυναίκες.
Καθοριστικός παράγοντας φαίνεται να είναι και η ηλικία. Όσο αυτή αυξάνεται, τόσο μεγαλύτερος είναι ο κίνδυνος εμφάνισης βαριάς νόσου, γεγονός που αντανακλάται και στα φετινά δεδομένα για τους θανάτους.
Πώς εκδηλώνεται η σοβαρή λοίμωξη
Η πλειονότητα των ανθρώπων που μολύνονται από τον ιό του Δυτικού Νείλου δεν εμφανίζει συμπτώματα. Σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να παρουσιαστεί εμπύρετη νόσος, συνοδευόμενη από πονοκέφαλο και μυϊκούς πόνους .
Σε λιγότερο από 1% των λοιμώξεων, ωστόσο, ο ιός μπορεί να προσβάλει το κεντρικό νευρικό σύστημα και να προκαλέσει σοβαρότερες εκδηλώσεις, όπως μηνιγγίτιδα ή εγκεφαλίτιδα.
Σύμφωνα με δεδομένα από συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση 47 μελετών, ο πυρετός αποτελεί το συχνότερο σύμπτωμα, ενώ ναυτία ή έμετος και έντονη κόπωση εμφανίζονται επίσης σε σημαντικό ποσοστό των ασθενών. Από τις νευρολογικές εκδηλώσεις, συχνές είναι η κεφαλαλγία, η διαταραχή της νοητικής κατάστασης και η εστιακή μυϊκή αδυναμία.
Ένα σημαντικό ποσοστό των ασθενών με σοβαρή νόσο χρειάζεται νοσηλεία σε Μονάδα Εντατικής Θεραπείας , ενώ η θνητότητα είναι σαφώς υψηλότερη σε άτομα μεγαλύτερης ηλικίας και σε ασθενείς με επιβαρυντικούς παράγοντες ή σοβαρά υποκείμενα νοσήματα.
Οι επιπλοκές μπορεί να επιμένουν και μετά την ανάρρωση
Η λοίμωξη δεν τελειώνει απαραίτητα με την υποχώρηση της οξείας φάσης. Σε αρκετούς επιζώντες μπορεί να παραμείνουν για μεγάλο χρονικό διάστημα συμπτώματα όπως κόπωση, αδυναμία, μυαλγίες, προβλήματα μνήμης και δυσκολίες συγκέντρωσης .
Έχουν επίσης καταγραφεί συμπτώματα κατάθλιψης, γεγονός που δείχνει ότι η επιβάρυνση από τη σοβαρή λοίμωξη μπορεί να συνεχιστεί και μετά το εξιτήριο από το νοσοκομείο.
Οι ειδικοί επισημαίνουν επομένως ότι η συνολική επίπτωση της νόσου δεν αποτυπώνεται μόνο στον αριθμό των νοσηλειών και των θανάτων, αλλά και στις μακροχρόνιες συνέπειες που μπορεί να αντιμετωπίσουν οι ασθενείς.
Υπάρχει ειδική θεραπεία;
Μέχρι σήμερα δεν υπάρχει εγκεκριμένο ειδικό αντιικό φάρμακο ούτε εγκεκριμένο ανθρώπινο εμβόλιο για τον ιό του Δυτικού Νείλου. Η θεραπεία των σοβαρών περιστατικών είναι κυρίως υποστηρικτική και προσαρμόζεται στις επιπλοκές που εμφανίζει κάθε ασθενής.
Η αντιμετώπιση μπορεί να περιλαμβάνει υποστήριξη της αναπνευστικής λειτουργίας, αντιμετώπιση επιληπτικών κρίσεων και διαχείριση διαταραχών υγρών και ηλεκτρολυτών. Μέχρι στιγμής, τα διαθέσιμα δεδομένα δεν έχουν αποδείξει σαφές όφελος από συγκεκριμένες αντιικές θεραπείες.
Για τον λόγο αυτό, η πρόληψη παραμένει το σημαντικότερο όπλο απέναντι στον ιό. Η προστασία από τα τσιμπήματα των κουνουπιών, τόσο σε ατομικό όσο και σε επίπεδο δημόσιας υγείας, θεωρείται καθοριστικής σημασίας για τον περιορισμό της μετάδοσης.
Πηγή: patrisnews.com
