Ανεβαίνει διαρκώς η ένταση στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, και αυτό δεν είναι κάτι καινούργιο. Οποιος παρακολουθεί στοιχειωδώς την επικαιρότητα, ακούει πράγματα τα οποία προφανέστατα είναι σε πλήρη αναντιστοιχία με τα λεγόμενα «ήρεμα νερά» (άλλη μια πονεμένη ιστορία για την οποία ο ιστορικός του μέλλοντος θα τραβάει τα μαλλιά του, για το τι ακριβώς σημαίνουν και κυρίως τι υποχωρήσεις κάναμε προκειμένου να διατηρηθούν…).

Παράδειγμα τελευταίο: τουρκικό drone κόβει βόλτες γύρω από την Αλεξανδρούπολη και πάνω από το αεροδρόμιο της πόλης, εντοπίζεται, κινητοποιούνται δύο ελληνικά μαχητικά να το αναγνωρίσουν αλλά εκείνο συνεχίζει κανονικά τη δουλειά για την οποία έχει σταλεί, να κάνει. Κατασκοπεία! Ερώτηση: γιατί δεν καταρρίφθηκε το drone; Ναι, ξέρω, αυτή η κίνηση μπορεί να δημιουργούσε απρόβλεπτες καταστάσεις.

Ε, και; Ενα drone παραβιάζει τα εναέρια σύνορα της χώρας, και μαζί και όλους τους κανόνες αεροπλοΐας, πάνω δε από ένα πολιτικό αεροδρόμιο. Δεν πρέπει να καταρριφθεί; Πρέπει. Αλλωστε λέει πουθενά ότι ξέρετε είμαι ένα τουρκικό drone και κάποιος παίρνει την απόφαση να μην το καταρρίψουν τα πολεμικά μας, για να μην προκληθεί κρίση με την Τουρκία; Δεν το λέει. Μπορεί να είναι ουκρανικό, ρωσικό, ακόμη και ιρανικό. Τίποτε δεν αποκλείεται με αυτά που ακούμε καθημερινά να πραγματοποιούνται στο πλαίσιο του υβριδικού πολέμου που διεξάγεται σε Ουκρανία και Ιράν.

Αρα, γιατί δεν καταρρίφθηκε το drone;

Να δουν ότι δεν παίζουμε

Είχε διακριτικά, θα μπορούσε να είναι μια απάντηση. Και λοιπόν; Αν θέλει κάποιος να κάνει μια προβοκάτσια αυτού του είδους, θα μπορούσε να τοποθετήσει πάνω στο drone διακριτικά οποιασδήποτε χώρας. Της Μοζαμβίκης ή του Λιχτενστάιν. Από τη στιγμή λοιπόν που κανείς δεν σε ειδοποιεί, ότι ξέρεις, σου στέλνω ένα drone να φωτογραφίσει την Αλεξανδρούπολη και το αεροδρόμιό της, το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να το καταρρίψεις. Χωρίς δεύτερη συζήτηση.

Θα σε κατηγορήσουν για επικίνδυνη κλιμάκωση. Μπορεί. Αλλά θα ξέρουν ότι την επόμενη φορά που θα επιχειρήσουν κάτι ανάλογο, η απάντηση θα είναι η ίδια.

Πριν από ημέρες, ολόκληρος στόλος από αυτά διέσχισε το Αιγαίο από πάνω μέχρι κάτω. Για κατασκοπεία, και προφανώς για να δοκιμάσουν τα αντανακλαστικά της ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας, σε ετοιμότητα αεροσκαφών και αρτιότητα κάλυψης ραντάρ. Σίγουρα, θα ξανασυμβεί. Θα το ξανακάνουν, επειδή γνωρίζουν ότι όλη η αντίδρασή μας θα εξαντληθεί σε μια ανακοίνωση του υπουργείου Αμυνας ότι σημειώθηκαν τόσες παραβάσεις του FIR Αθηνών και τόσες παραβιάσεις του εθνικού εναέριου χώρου.

– Ρίξτε λοιπόν ένα να δουν, ότι δεν παίζουμε.

Επικίνδυνη απόπειρα

Θα έρθει τώρα κάποιος και θα μου πει, ότι με αυτά που «προτείνεις» ή «ζητάς», ουσιαστικά βοηθάς τον Μητσοτάκη – σε κάθε εθνική κρίση, αυτός που ωφελείται είναι αυτός που βρίσκεται στην κυβέρνηση. Παραβλέπω εντελώς το ενδεχόμενο. Παρακάμπτω επίσης ότι όλη αυτή η ελεγχόμενη επί του παρόντος όξυνση με την Τουρκία συμπίπτει χρονικά με την έναρξη της προεκλογικής περιόδου στην Ελλάδα. Αντιπαρέρχομαι και το γεγονός ότι ταυτίζεται σχεδόν με τις πολλές προσπάθειες που κάνει σε διάφορα επίπεδα η κυβέρνηση, προκειμένου να αναστυλώσει τα πεσμένα ποσοστά της. Ομως τι είναι όλα αυτά, μπροστά στην απόπειρα των «απέναντι» να παγιώσουν ως κανονικότητα την έμπρακτη, επί του πεδίου που λένε και οι μορφωμένοι, αμφισβήτηση των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων;

Πηγή: flamis.gr