Καταδικάστηκε και στο Εφετείο ο ιδιοκτήτης διαμερίσματος στη Θεσσαλονίκη, που κατέγραφε με κάμερα την ιδιωτική ζωή της 18χρονης φοιτήτριας που νοίκιαζε το σπίτι.
Ο 68χρονος κρίθηκε ένοχος από το Τριμελές Εφετείο Πλημμελημάτων Θεσσαλονίκης για παραβίαση της προφορικής συνομιλίας και του απορρήτου των επικοινωνιών και του επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης δύο ετών, με τριετή αναστολή. Στον κατηγορούμενο πρωτόδικα είχε επιβληθεί ποινή φυλάκισης 26 μηνών, ενώ του είχε αναγνωριστεί το ελαφρυντικό του πρότερου σύννομου βίου.
Η υπόθεση απασχόλησε για πρώτη φορά τη Δικαιοσύνη τον Νοέμβριο του 2019, όταν η 18χρονη (τότε) φοιτήτρια κατήγγειλε ότι, μετά από σχεδόν δύο μήνες που ζούσε στο διαμέρισμα, αντιλήφθηκε ότι την κατέγραφε ο ιδιοκτήτης και την παρακολουθούσε μέσω κάμερας που είχε τοποθετηθεί στο υπνοδωμάτιό της.
Η ίδια από την πρώτη στιγμή φαίνεται πως είχε αντιληφθεί μια λευκή συσκευή στο ταβάνι, αλλά ο κατηγορούμενος την είχε καθησυχάσει διαβεβαιώνοντάς την πως επρόκειτο για ένα απενεργοποιημένο σύστημα συναγερμού. Μετά από περίπου 50 ημέρες παράνομης διαμονής της στο διαμέρισμα, η νεαρή κοπέλα διαπίστωσε ότι η συγκεκριμένη συσκευή «έβλεπε» προς το κρεβάτι της και αναβόσβηνε κατά διαστήματα, με αποτέλεσμα να θορυβηθεί και να ενημερώσει αρχικά την οικογένειά της.
Η ίδια είχε επισημάνει στην κατάθεσή της ότι ήταν βέβαιη πως ο κατηγορούμενος κατέγραφε προσωπικές της στιγμές και φοβόταν μάλιστα ότι μπορεί να τις είχε διαρρεύσει στο διαδίκτυο. Επιπλέον, ένας από τους λόγους που ενίσχυσαν τις ανησυχίες της ήταν το γεγονός πως κατά την παραμονή της στο διαμέρισμα δεχόταν από τον ιδιοκτήτη αρκετές επισκέψεις με διάφορες προφάσεις, ενώ ο ίδιος ζητούσε να μάθει πληροφορίες για την προσωπική της ζωή.
Στην απολογία του στο Τριμελές Εφετείο Πλημμελημάτων ο 68χρονος αρνήθηκε την κατηγορία και υποστήριξε ότι η συσκευή ήταν ανενεργή και ουδέποτε κατέγραψε τη 18χρονη φοιτήτρια. «Της είχα πει από την πρώτη στιγμή για την κάμερα όταν ήρθε με την οικογένειά της για το σπίτι. Είχα πει και στον μεσίτη πως, αν τυχόν ανησυχούσαν, θα μπορούσαν να την σκεπάσουν με ένα πανί. Την είχα τοποθετήσει καθώς σε αυτό το σπίτι είχε σκοπό να μείνει η ηλικιωμένη μητέρα μου, όμως έφυγε από τη ζωή και δεν χρειάστηκε να την συνδέσω, γι’ αυτό δεν ήταν σε λειτουργία», ανέφερε.
Ο κατηγορούμενος είπε, επίσης, στην απολογία του ότι είναι ιδιοκτήτης αρκετών ακινήτων στη Θεσσαλονίκη και ουδέποτε είχε πρόβλημα με κάποιον μισθωτή ούτε είχε καταγγελθεί για κάποια πράξη στο παρελθόν. Επίσης, ισχυρίστηκε ότι δεν είχε ιδιαίτερη επαφή με την καταγγέλλουσα, ούτε περιέργεια για τη ζωή της.
Σε δήλωσή της στο protothema.gr, η συνήγορος υπεράσπισης του κατηγορουμένου, Ανθουλα Ανάσογλου ανέφερε τα εξής:
«Δυστυχώς είμαστε πολύ δυσαρεστημένοι ως υπεράσπιση με την απόφαση της δικαιοσύνης, που δεν βασίστηκε στην ηθική αρχή των αποδείξεων, δηλαδή με απλά λόγια καταδίκασε έναν άνθρωπο χωρίς να υπάρχουν αδιάσειστα στοιχεία παρά μόνο ενδείξεις και υποθέσεις. Είναι σα να λέμε ότι έγινε ένας φόνος χωρίς ποτέ να βρεθεί το πτώμα και επειδή το λέει η πλευρά της πολιτικής αγωγής άρα καταδικάζουμε τον άνθρωπο.
Το 2026 πλέον η τεχνολογία έχει προχωρήσει, τα ψηφιακά αρχεία δεν εξαφανίζονται, και τα ψηφιακά δεδομένα είναι απτά. Δε φανταζόμαστε λοιπόν πως θα λειτουργεί κάτι, αποδεικνύουμε πως θα λειτουργεί κάτι. Δυστυχώς όμως το αφήγημα νεαρής φοιτήτριας και ώριμου κυρίου, κατάφερε να κερδίσει την αποδεικτική ισχύ. Αναμένουμε την καταγραφή της απόφασης για να προσφύγουμε στον Άρειο Πάγο».
Πηγή: skaipatras.gr
