Κινήσεις πολιτών: Τις χρειαζόμαστε και δεν τις απαξιώνουμε…

Γράφει ο δημοσιογράφος, Χρίστος Πλευριάς.

Με δεδομένη την αναποτελεσματικότητα ή τουλάχιστον την ολιγωρία που υπάρχει σε βασικούς φορείς πολιτικής διαχείρισης και σε τοπικούς παράγοντες επηρεασμού της εξουσίας παρατηρούνται το τελευταίο χρονικό διάστημα, κινήσεις πολιτών που διαβλέπουν στην ευαισθητοποίηση και προώθηση ζητημάτων που ο τόπος μας όφειλε να διεκδικεί και να στοχεύει με πολύ πιο δυναμικό ρυθμό όχι μόνο σήμερα, αλλά και στο πρόσφατο παρελθόν.

Κινήσεις που ακόμη και αν εμπεριέχουν το οποιοδήποτε στοιχείο μιας θεμιτής προσωπικής φιλοδοξίας, χαρακτηρίζονται από διάθεση συνεισφοράς στην επίλυση προβλημάτων, ξεχωριστό ενδιαφέρον, ιδιαίτερη εθελοντική και αρκετές φορές επώδυνη εργασία και έντονη δραστηριότητα που ωστόσο για κάποιους όπως αποδεικνύεται φαίνεται να είναι ενοχλητική.

Διακρίνουμε ανάμεσα στις προαναφερόμενες πρωτοβουλίες εκείνες του Παραρτήματος της Αντικαρκινικής Εταιρείας στην Ηλεία που δημιουργήθηκε από μια ομάδα εθελοντών συμπολιτών μας οι οποίοι μας εκπλήσσουν για τη διεύρυνση του έργου της αποστολής τους, όπως και της δημιουργίας ενός σχήματος απλών επίσης εθελοντών ανησυχούντων συμπατριωτών μας για την επαναφορά του Νομού στον ακαδημαϊκό χάρτη που επιμένουν από την πλευρά τους να προκαλούν θόρυβο και συζητήσεις για το συγκεκριμένο θέμα.

Ανοίγουν με τον δικό τους τρόπο, ανεξαρτήτως αν συμφωνούμε ή διαφωνούμε με την μεθοδολογία και τακτική τους, μια «χαραμάδα» ελπίδας ότι κάτι διαφορετικό και καλό συμβαίνει σε τούτο τον τόπο που προέρχεται μάλιστα μέσα από την ίδια την κοινωνία.

Στην περίπτωση της Αντικαρκινικής έχουν γίνει ήδη αρκετά βήματα και μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα, έχουν υπάρξει αποτελέσματα τέτοιας συνεργατικότητας με φορείς, που πριν από μερικούς μήνες δεν θα μπορούσαμε καν να σκεφθούμε. Η προσπάθεια τυγχάνει μιας σημαντικής αποδοχής και οριοθετεί πλέον μεγαλύτερους στόχους όπως είναι η Ογκολογική Μονάδα και όχι μόνο.

Γνωρίζω δε ότι στο ηλειακό παράρτημα λόγω της ιδιαιτερότητας του περιεχομένου των θεμάτων που διαχειρίζεται – πάντα εθελοντικά – έχουν γίνει κατά περιπτώσεις πολλά πράγματα και μακριά από τη δημοσιότητα για τη στήριξη των καρκινοπαθών μας .

Από την άλλη πλευρά η Κίνηση Πολιτών για τα ΑΕΙ με μια συγκεκριμένη στοχοθεσία προσπαθεί να συντηρεί και να αναδεικνύει σχεδόν σε καθημερινή βάση τη σπουδαιότητα επαναλειτουργίας Πανεπ. Σχολής στην περιοχή μας. Σε αυτό το πλαίσιο πραγματοποιεί ενίοτε και συναντήσεις με πρόσωπα που θα ήταν σε θέση να συμβάλλουν στον κατάλληλο χρόνο και να διαδραματίσουν έναν ενισχυτικό ρόλο και τα οποία προέρχονται κυρίως από την ακαδημαϊκή κοινότητα .

Το εγχείρημα και τις πρωτοβουλίες που λαμβάνονται κατά διαστήματα φαίνεται να στηρίζει με συνέπεια και η Εκκλησία , όχι όμως, τουλάχιστον μέχρι σήμερα στον επιθυμητό βαθμό οι αυτοδιοικητικοί ή πολιτικοί παράγοντες οι οποίοι ακολουθούν τη δική τους νωχελική διαδικασία και με πολύτιμο χρόνο που χάνεται στη διεκδίκηση αυτού του ζητήματος.

Αν θα αντέξουν και καταφέρουν εν μέσω δυσκολιών να ανταποκριθούν και στο μέλλον, συνεχίζοντας με τη σημερινή ένταση τον σκοπό τους μόνο εν καιρώ θα το δούμε και αναλόγως θα το κατανοήσουμε.

Άλλωστε όπως επισημάνθηκε και στην αρχή, πρόκειται για κινήσεις εθελοντικές που θετικό πρόσημο καταγράφουν, αφυπνίζοντας και το δικό μας ενδιαφέρον για δύο «ατζέντες» θεμάτων που ναι μεν απέχουν μακράν ως προς το αντικείμενο τους, συγκλίνουν όμως αρκετά ως προς την ιδέα της ατομικής ευθύνης και της συλλογικής δράσης που οφείλουμε να αναπτύσσουμε, ειδικά σε έναν τόπο που «συνθλίβεται» με την εσωστρέφεια και την απέραντη μοναξιά του…

Το περίεργο πάντως είναι, ότι οι πρωτοβουλίες αυτές… επικρίθηκαν προσφάτως – ευτυχώς από ελάχιστους – στη βάση μικροπρεπών κριτηρίων που εμποτίσθηκαν και με μια νότα απαισιοδοξίας για την έκβαση του έργου και του αποτελέσματός τους.

Η «θεωρία του καναπέ» που δεν ασχολείται με τίποτα, δεν συμμετέχει πουθενά, αλλά θέλει απαξιωτικά να δίνει σε όλα το στίγμα της, προχώρησε και εδώ σε μια άδικη κριτική που αναμφιβόλως δεν αξίζει ούτε στη μια, ούτε στην άλλη κίνηση.

Το παρήγορο είναι ότι από αυτή τη συμπεριφορά δεν επηρεάστηκαν και δεν απογοητεύθηκαν οι πρωτοβουλίες που έχουν ληφθεί. Αλλοίμονο αν συνέβαινε το αντίθετο, ενώ και η τοπική κοινωνία απέβαλε με τον τρόπο της αντίδρασής της, ισοπεδωτικές νοοτροπίες και αντιλήψεις

Πηγή: patrisnews.com