Η συγκλονιστική κατάθεση ψυχής του διεθνούς φήμης Νευροχειρουργού για το νοσοκομείο-θρύλος, τον «ήρωα» γιατρό Παναγιώτη Αθανασόπουλο και την επιστροφή του εκεί που ξεκίνησαν όλα μετά από 39 χρόνια.
Υπάρχουν συνεντεύξεις που ξεπερνούν τη συνήθη δημοσιογραφική καταγραφή, εξελισσόμενες σε ουσιαστικό δίδαγμα ζωής, ήθους και σπάνιας ταπεινότητας. Η επικοινωνία μας με τον διακεκριμένο Νευροχειρουργό – Κλινικό Νευροφυσιολόγο Δρ. Όμηρο Καβακλή υπήρξε ακριβώς αυτό. Αν και ο παλμός, το συναίσθημα και η ένταση των όσων μου μετέφερε τηλεφωνικά ο Δρ. Όμηρος Καβακλής δύσκολα μπορούν να αποτυπωθούν πλήρως στις γραμμές που ακολουθούν, η συνομιλία μας υπήρξε μια συγκλονιστική κατάθεση ψυχής. Πρόκειται για μια βαθιά ανθρώπινη εξομολόγηση από έναν επιστήμονα διεθνούς κύρους, ο οποίος, παρά τις υψηλές διακρίσεις και τη μακρά, καταξιωμένη διαδρομή του στα κορυφαία ακαδημαϊκά ιδρύματα της Ιαπωνίας, διατηρεί ανεξίτηλο τον σεβασμό και την ευγνωμοσύνη του για τις αφετηρίες της πορείας του καθώς δεν ξέχασε ποτέ από πού ξεκίνησαν όλα…
Τον Αύγουστο του 1986, ένας νεαρός γιατρός έφτανε στη Νοσηλευτική Μονάδα Κρεστένων για να υπηρετήσει την αγροτική του θητεία. Σήμερα, 39 χρόνια μετά, ο διακεκριμένος Νευροχειρουργός επιστρέφει στον τόπο που σφράγισε την επαγγελματική και προσωπική του πορεία, όχι μόνο ως ομιλητής σε μια σημαντική επιστημονική εκδήλωση για την αντιμετώπιση του επείγοντος νευρολογικού περιστατικού (την Παρασκευή στις 7μμ στο αίθριο της ΝΜ Κρεστένων), αλλά και ως ένας άνθρωπος γεμάτος ανεξίτηλες μνήμες και βαθιά ευγνωμοσύνη.
Μιλώντας στο Patrisnews και την Κική Κολοβέρου, ο Δρ. Καβακλής περιγράφει με καθηλωτικό θαυμασμό τα χρόνια του στα Κρέστενα, σε ένα νοσοκομείο που για τον ίδιο υπήρξε πραγματικός «θρύλος». Με λόγια που αγγίζουν την καρδιά, αναλογίζεται τις μάχες στο χειρουργείο δίπλα στον αείμνηστο Παναγιώτη Αθανασόπουλο, μια ηρωική μορφή της ιατρικής που του δίδαξε την τόλμη, το θάρρος και τις πρωτοποριακές τεχνικές που, όπως ο ίδιος ομολογεί, «δεν συνάντησε σε κανένα άλλο σημείο της διεθνούς καριέρας του».
Από τα δραματικά επείγοντα περιστατικά στο πάτωμα του χειρουργείου και την αυταπάρνηση του νοσηλευτικού προσωπικού, μέχρι τη βαθιά ανθρώπινη φιλοξενία των κατοίκων της Ηλείας που αγκάλιασαν τον ίδιο και την Γιαπωνέζα σύζυγό του, ο Δρ. Καβακλής μας μεταφέρει σε μια άλλη εποχή. Μια εποχή όπου η ιατρική ασκούνταν με ψυχή, ηρωισμό και αυταπάρνηση, εφόδια που τον συνοδεύουν ανελλιπώς μέχρι και σήμερα.
Κύριε Καθηγητά, επιστρέφετε στη Νοσηλευτική Μονάδα Κρεστένων μετά από 39 ολόκληρα χρόνια. Ποια είναι τα πρώτα συναισθήματα που σας κατακλύζουν καθώς επισκέπτεστε ξανά το μέρος από όπου ξεκινήσατε την ιατρική σας διαδρομή τον Αύγουστο του 1986 ;
“Με κατακλύζουν συναισθήματα ευγνωμοσύνης και συγκίνησης για το Νοσοκομείο στο οποίο έθεσα τα πρώτα και βασικά θεμέλια της ιατρικής μου σταδιοδρομίας”.
Πώς ήταν η ζωή και η διαμονή σας στην Κρέστενα εκείνη την εποχή (1986-1987) ως νεαρός γιατρός της επαρχίας; Τι θυμάστε πιο έντονα από την καθημερινότητά σας στην περιοχή και τους ανθρώπους της;
“Είμαι ευγνώμων προς την διοίκηση του νοσοκομείου, η οποία μου παρείχε κάθε δυνατή στήριξη και βοήθεια. Οι άνθρωποι των Κρεστένων και των γύρω περιοχών, όλοι υπέροχοι και φιλικοί, με βοήθησαν να γίνω αμέσως μέλος της τοπικής κοινωνίας. Την σύζυγό μου από την Ιαπωνία, την περιέβαλαν με ειλικρινή αγάπη και φροντίδα, ώστε δεν ένιωσε ποτέ ξένη στα Κρέστενα”.
Εκφράσατε την επιθυμία να επισκεφθείτε ιδιωτικά το νοσοκομείο και να ξεναγηθείτε στους χώρους του και με αυτή την αφορμή σας ζητήθηκε από την Διοικήτρια της ΝΜ Κρεστένων να πραγματοποιήσετε και την ομιλία της Παρασκευής . Τι ήταν όμως αυτό, που ξύπνησε μέσα σας την ανάγκη να γυρίσετε πίσω εκεί που ξεκίνησαν όλα για την καριέρα σας;
“Τα Κρέστενα και το Νοσοκομείο δεν λησμονήθηκαν ποτέ και οι ακριβές μνήμες παραμένουν ζωντανές σαν εχθές, αλλά οι εργασιακές υποχρεώσεις δεν μου επέτρεψαν να επιστρέψω νωρίτερα”.
Μου είπατε μια συγκλονιστική κουβέντα, ότι όσα μάθατε δίπλα στον αείμνηστο Παναγιώτη Αθανασόπουλο, δεν τα μάθατε σε κανένα άλλο σημείο της διεθνούς καριέρας σας. Τι ήταν αυτό που έκανε τον Αθανασόπουλο “ηρωική μορφή” και πώς κατάφερνε να εφαρμόζει πρωτοποριακή χειρουργική για τα δεδομένα της δεκαετίας του ’80 στην Κρέστενα;
“Ο Παναγιώτης Αθανασόπουλος εφήρμοζε πρωτοποριακή Χειρουργική Επιστήμη και τεχνικές δικής του εμπνεύσεως, οι οποίες ακόμα και σήμερα δεν δύνανται να ξεπερασθούν, ούτε καν να τις προσεγγίσουν χειρουργοί σε διεθνή κλίμακα. Η περιγραφή τέτοιων χειρουργείων σε σύγχρονους Έλληνες αλλά και συναδέλφους του εξωτερικού, γίνεται δυσκόλως πιστευτή και ηχεί μάλλον σαν θρύλος, αλλά εγώ πιστοποιώ του λόγου το αληθές”.
Πώς επηρέασε η προσωπικότητα και η καθοδήγηση του Παναγιώτη Αθανασόπουλου τη δική σας μετέπειτα φιλοσοφία ως νευροχειρουργός;
“Ο Παναγώτης Αθανασόπουλος με την καθημερινή του στάση σαν Χειρουργός ειδικά των Επειγόντων, μου δίδαξε το θάρρος, την ταχεία λήψη αποφάσεων, την τόλμη και την αψήφηση του κινδύνου, ιδιότητες απαραίτητες για την τέλεση Νευροχειρουργικών πράξεων”.
default
Ένα νοσοκομείο της περιφέρειας βασίζεται πάντα στην αυταπάρνηση του προσωπικού του. Πώς θυμάστε τη συνεργασία σας με το νοσηλευτικό προσωπικό της εποχής και ιδιαίτερα με τη Γιώτα Μπαρλαμπά, την οποία στην τηλεφωνική μας επικοινωνία χαρακτηρίσατε ως «Πρωθιέρεια των επειγόντων»;
“Το νοσηλευτικό προσωπικό του Νοσοκομείου Κρεστένων ήταν πάντα άκρως συνεργάσιμο και υποστηρικτικό, απαραίτητος αρωγός στην εκτέλεση επειγόντων ιατρικών πράξεων. Σε αυτές, η κυρία Γιώτα Μπαρλαμπά υπήρξε μία ανδρεία μαχήτρια, μία νοσηλεύτρια πρώτης γραμμής, γεμάτη αυταπάρνηση, θάρρος και άρτια γνώση της Νοσηλευτικής επιστήμης. Ναι, με όρους αρχαίας Ελληνικής γραμματείας, μία «Πρωθιέρεια των επειγόντων».
Ο αείμνηστος Παναγιώτης Αθανασόπουλος κατά τη διάρκεια χειρουργικής επέμβασης
Αναφέρατε ότι υπήρξε ένα συγκεκριμένο περιστατικό εκείνη τη χρονιά που σας σημάδεψε και δεν θα το ξεχάσετε ποτέ στη ζωή σας. Μπορείτε να μας διηγηθείτε τι ακριβώς συνέβη τότε στο Νοσοκομείο Κρεστένων;
“Στην ουσία ήσαν τρία.
Ένα μαζικό τροχαίο ατύχημα των οποίων οι τραυματίες διεκομίσθηκαν στο Νοσοκομείο το απόγευμα της 30ης Απριλίου 1987 με πολλαπλά θλαστικά και αιμορραγούντα τραύματα. Η χειρουργική κλίνη ήταν μία, οι τραυματίες δε πολλοί, των οποίων εγώ και ένας άλλος συνάδελφος ο οποίος ήλθε για συνεπικουρία, συρράπταμε τα τραύματα στο πάτωμα του χειρουργείου, τουλάχιστον να μην αποθάνουν από τις ακατάσχετες αιμορραγίες.
Το δεύτερο ήταν μια βαρέως κακοποιημένη γυναίκα η οποία προσεκομίσθη μία νύκτα με περιπολικό της αστυνομίας, την οποία περιθάλψαμε μαζί με την εφημερεύουσα νοσηλεύτρια των επειγόντων, την κυρία Μπαρλαμπά.
Το τρίτο ήταν ένας ασθμαίνων ασθενής τον οποίον είδε η κ. Μπαρλαμπά εισερχόμενο εις Νοσοκομείο, αντελήφθη ότι επρόκειτο περί οξέως αναπνευτικού ασθενούς, και αστραπιαία έρχεται στο ιατρείο με τον δίσκο έτοιμο με τα αναγκαία για την περίπτωση ενδοφλέβια φάρμακα και ορούς, πριν εγώ καν ζητήσω οτιδήποτε”.
Οι δεσμοί σας με την Ηλεία και τον Παναγιώτη Αθανασόπουλο δεν ήταν μόνο επαγγελματικοί, αλλά έγιναν και βαθιά προσωπικοί. Είναι αλήθεια ότι ο ίδιος είχε παίξει καθοριστικό ρόλο στη ζωή σας, φτάνοντας στο σημείο να γίνει ο κουμπάρος στον γάμο σας με τη Γιαπωνέζα σύζυγό σας; Τι σήμαινε αυτή η κίνηση για εσάς;
“Ήταν μεγάλη τιμή για εμένα, ο Διδάσκαλος να γίνει και κουμπάρος και να συνάψω δεσμούς συγγενείας μαζί του”.
Από το αγροτικό ιατρείο της Κρέστενας φτάσατε να γίνετε Επίτιμος Διδάκτωρ των Νευρολογικών Ινστιτούτων των κορυφαίων Πανεπιστημίων Kyoto και Kyushu της Ιαπωνίας, αλλά και Διευθυντής Νευροχειρουργικής. Πόσο βοήθησε το αγροτικό σας στο Νοσοκομείο Κρεστένων και η διαχείριση των τότε επειγόντων περιστατικών στη μετέπειτα λαμπρή επιστημονική σας εξέλιξη στο εξωτερικό;
“Στο Νοσοκομείο Κρεστένων εδιδάχθην τις βασικές αρχές της Γενικής και Επειγούσης Χειρουργικής, ώστε υπήρξε το εφαλτήριο της μετέπειτα ιατρικής σταδιοδρομίας μου”.
Έχοντας φτάσει στην κορυφή της Ιατρικής, τι θα λέγατε, σε έναν νέο γιατρό, που βλέπει την υπηρεσία υπαίθρου (αγροτικό) στην επαρχία ως μια «υποχρέωση» που πρέπει απλώς να περάσει.
“Δεν είμαι καθόλου η κορυφή και δυστυχώς απέχω παρασάγγας από αυτήν. Για εμένα το Αγροτικό ήταν μία ευτυχής περίοδος κατά την οποίαν εδυνήθην να ασκήσω την Γενικήν Ιατρικήν Επιστήμην για πρώτη φορά και να αποκτήσω πλήθος εμπειριών, καθοριστικών για την μετέπειτα εξέλιξή μου σε πλέον εξειδεικευμένους τομείς”.
Το θέμα της ομιλίας σας αφορά την «Αντιμετώπιση του επείγοντος Νευρολογικού ασθενούς σύμφωνα με τα διεθνή πρωτόκολλα». Ποιο είναι το βασικό μήνυμα που θέλετε να μεταδώσετε στους σημερινούς υγειονομικούς της επαρχίας, οι οποίοι συχνά παλεύουν υπό αντίξοες συνθήκες;
“Οι σεβαστοί υγειονομικοί συνάδελφοι της επαρχίας συχνά καλούνται να διαχειρισθούν ηρωικώς τέτοιον επείγοντα ασθενή και είναι καλό να γνωρίζουμε τις σύγχρονες επιστημονικές εξελίξεις και κατευθυντήριες γραμμές επί του θέματος αυτού”.
Ποιος είναι ο Δρ. Όμηρος Καβακλής
Ο προσκεκλημένος ομιλητής της Νοσηλευτικής Μονάδας Κρεστένων, Δρ. Όμηρος Καβακλής (Ph.D., D.Med.Sci Japan), διαγράφει μια λαμπρή και διεθνώς αναγνωρισμένη πορεία στον χώρο της Νευροχειρουργικής και της Κλινικής Νευροφυσιολογίας:
Ακαδημαϊκοί Τίτλοι: Είναι Επίτιμος Διδάκτωρ των Νευρολογικών Ινστιτούτων των κορυφαίων Πανεπιστημίων Kyoto και Kyushu της Ιαπωνίας.
Κλινική Εμπειρία & Εξειδίκευση: Διετέλεσε Διευθυντής Νευροχειρουργικής στον Όμιλο του Ιατρικού Αθηνών (Κλινική Ψυχικού). Έχει εξειδικευθεί στο Ηνωμένο Βασίλειο στην Επείγουσα Νευρολογία – Νευροχειρουργική και στα Εγκεφαλικά Επεισόδια, καθώς και στη Στερεοτακτική & Λειτουργική Νευροχειρουργική και Νευροαποκατάσταση.
Η ομιλία του Δρ. Όμηρου Καβακλή θα πραγματοποιηθεί την Παρασκευή 4 Σεπτεμβρίου και ώρα 19:00, στον αίθριο χώρο της Νοσηλευτικής Μονάδας Κρεστένων με θέμα: «Η αντιμετώπιση του επείγοντος Νευρολογικού ασθενούς (Σύμφωνα με τα διεθνή πρωτόκολλα)».
Πηγή: patrisnews.com
