Η είδηση ότι ο μητροπολίτης Κέρκυρας Νεκτάριος πήγε στη Μόσχα, μετέφερε εκεί το χέρι του Αγίου Σπυρίδωνα, συλλειτούργησε με τον Πατριάρχη Κύριλλο και γύρισε πίσω με παράσημο στο πέτο, προβλήθηκε σχεδόν μονάχα από φιλορωσικές πηγές ως μια όμορφη εικόνα ελληνορωσικής φιλίας. Αλλά το ζήτημα είναι πιο σύνθετο. Ως γνωστόν, το Πατριαρχείο της Μόσχας έχει «σβήσει» επίσημα τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο και τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο από τη λίστα όσων αναγνωρίζει, επειδή αυτοί αναγνώρισαν την Εκκλησία της Ουκρανίας και τον προκαθήμενό της, τον Επιφάνιο . Και ο Κύριλλος έχει δηλώσει ξεκάθαρα, εδώ και χρόνια, ότι θα λειτουργεί μόνο με τους έλληνες μητροπολίτες που δεν συμφωνούν με αυτή την αναγνώριση. Είχε εκδώσει μάλιστα το 2019 μια σύντομη λίστα με «αποδεκτούς» μητροπολίτες, οι οποίοι όμως τήρησαν στάση σεβασμού στην απόφαση της Εκκλησίας της Ελλάδας.

Ο Νεκτάριος , από την άλλη, έκανε κανονικό επίσημο συλλείτουργο με τον Κύριλλο στη Μόσχα και δέχθηκε και τιμές. Αρα τι σημαίνει αυτό; Ο μητροπολίτης Κέρκυρας δεν έχει φύγει από την Εκκλησία της Ελλάδος, παραμένει μητροπολίτης της, υπό τον Ιερώνυμο , ο οποίος αναγνωρίζει τον Επιφάνιο . Δηλαδή έχουμε έναν ιεράρχη που λειτουργεί ταυτόχρονα με δύο πλευρές που δεν αναγνωρίζουν η μία την άλλη. Πληροφορούμαι ότι το ζήτημα απασχόλησε και το Μαξίμου, αλλά περισσότερη σημασία έχει ότι η Εκκλησία της Ελλάδος δεν αντιδρά, φαντάζομαι για τους δικούς της λόγους…

Πηγή: flamis.gr