Η αιτία για να αναφερθώ σε ένα θέμα, που, πιστεύω ότι αγγίζει χιλιάδες απόμαχους της ζωής, τους αξιοσέβαστους συνανθρώπους μας της λεγόμενης “τρίτης ηλικίας”, είναι η ενεργοποίηση μιας τραπεζικής κάρτας ενός καλού μου φίλου, που έπρεπε να γίνει ηλεκτρονικά, όπως του είπαν! Είχε πλήρη άγνοια, αλλά κανείς δεν τον βοήθησε να το κάνει! Περίμενε ένα νέο παιδί, που … “ήξερε” μέχρι το απόγευμα που θά επέστρεφε από την εργασία του, για να τον βοηθήσει!!! Πόνεσε η ψυχή μου κοιτάζοντάς τον και παρατηρώντας την αγωνία του…
Επειδή ανήκω στην κατηγορία αυτή των ανθρώπων που δυσκολεύονται να χρησιμοποιήσουν την τεχνολογία για τέτοιου είδους συναλλαγές, θέλησα να αναφερθώ στο σημαντικό αυτό θέμα, ελπίζοντας στην ευαισθητοποίηση εκείνων που θα έπρεπε να μας είχαν σκεφτεί στον σχεδιασμό των ενεργειών τους για θέματα τεχνολογίας στις μεγαλύτερες ηλικίες.
Μια κοινωνία, που υποχρεώνει έναν ηλικιωμένον άνθρωπο να χρησιμοποιεί τον υπολογιστή ή το κινητό του τηλέφωνο για την διεκπεραίωση των συναλλαγών του με τράπεζες ή άλλες υπηρεσίες, γνωρίζοντας ότι δυσκολεύεται να το κάνει με ασφάλεια από έλλειψη γνώσης, είναι μια κοινωνία που παραγκωνίζει και δεν σέβεται την τρίτη ηλικία.
Ζούμε σε μιαν εποχή που, ολοένα και περισσότερο απαιτεί τη χρήση ψηφιακών υπηρεσιών. Από μια απλή τραπεζική συναλλαγή μέχρι το κλείσιμο ραντεβού με γιατρό και την επικοινωνία με δημόσια υπηρεσία. Έτσι, το κινητό τηλέφωνο και ο υπολογιστής γενικά, γίνονται σταδιακά απαραίτητες προ’υ’ποθέσεις συμμετοχής στη σημερινή κοινωνική ζωή.
Αναρωτήθηκαν ποτέ όλοι εκείνοι οι άνθρωποι που σχεδιάζουν τη ζωή μας χωρίς εμάς, τι σημαίνει αυτό για έναν ογδοντάχρονο που δεν γνωρίζει, που δεν αισθάνεται ασφάλεια, να χρησιμοποιεί τις τεχνολογίες αυτές; Έναν άνθρωπο, που εργάστηκε μιαν ολόκληρη ζωή, που υπήρξε παραγωγικό μέλος της κοινωνίας, που πλήρωνε με συνέπεια τους φόρους του και συνέβαλε στη δημιουργία του κόσμου στον οποίο ζούμε σήμερα; Είναι άδικο στο λυκόφως της ζωής του να αισθάνεται ανήμπορος να πραγματοποιήσει και τις πιο απλές καθημερινές του συναλλαγές!
Η τεχνολογική πρόοδος σαφώς και οφείλει να υπηρετεί τον άνθρωπο, χωρίς όμως να έχει την απαίτηση αναγκαστικά να προσαρμόζεται ο άνθρωπος σ’ αυτήν. Δεν είναι υποχρεωμένοι όλοι να εξοικειωθούν με τις οθόνες, με τις εφαρμογές και τις ηλεκτρονικές ταυτοποιήσεις, προκειμένου να διατηρήσουν την αξιοπρέπεια και την ανεξαρτησία τους!
Μια πραγματικά σύγχρονη και πολιτισμένη κοινωνία δεν μετριέται μόνον από το πόσο είναι προηγμένες οι τεχνολογίες της, αλλά από το πώς συμπεριφέρεται σ’ εκείνους που δυσκολεύονται να τις χρησιμοποιούν.
Η διατήρηση εναλλακτικών τρόπων εξυπηρέτησης δεν είναι οπισθοδρόμηση κατά τη γνώμη μου. Είναι σεβασμός, κοινωνική ευαισθησία, ενσυναίσθηση και εν τέλει … δημοκρατία!
Ποιος είπε ότι με τα παραπάνω που ειπώθηκαν αποκλείονται οι συνάνθρωποί μας μεγαλύτερων ηλικιών να γεύονται τις εξυπηρετήσεις της τεχνολογίας! Το αντίθετο θα λέγαμε. Πρέπει να προτρέπονται όλοι να απολαμβάνουν εύκολη και γρήγορη εξυπηρέτηση δίνοντάς τους την ευκαιρία με υπομονή και κατανόηση να μάθουν να χρησιμοποιούν την τεχνολογία. Οφείλουμε όμως να τους διασφαλίσουμε το δικαίωμα να ζουν αξιοπρεπώς, ακόμη και αν δεν την μάθουν ποτέ!
Γιατί πρόοδος που αφήνει πίσω τους ανθρώπους, δεν είναι πρόοδος!
Μια κοινωνία που ψηφιοποιεί τα πάντα αγνοώντας και αποκλείοντας ένα μεγάλο κομμάτι της, κινδυνεύει να χάσει τον άνθρωπο! Εκείνον, που την έκανε κοινωνία!!!
Πηγή: flamis.gr
