Γράφει η αρχισυντάκτρια του Patrisnews, Μαριάννα Μητροπούλου
Κάθε χρόνο, τέτοιες ημέρες, η 28η Οκτωβρίου επιστρέφει στη δημόσια συζήτηση μέσα από παρελάσεις, σημαίες, επετειακούς λόγους και αναφορές στον ηρωισμό των Ελλήνων. Κι όμως, πίσω από τους συμβολισμούς υπάρχει ένα ουσιαστικό ερώτημα: τι σημαίνει σήμερα να λες «ΌΧΙ»;
Παίρνοντας τα πράγματα από την αρχή, η επέτειος αυτή δεν είναι απλώς μια ημερομηνία στο ημερολόγιο και το «ΟΧΙ» δεν το είπε ένας διορισμένος δικτάτορας. Το είπε ένας ολόκληρος λαός, που βρέθηκε αντιμέτωπος με τον φασισμό και κλήθηκε να υπερασπιστεί την ελευθερία και την αξιοπρέπειά του. Και όταν ακολούθησε η Κατοχή, η αντίσταση δεν περιορίστηκε στα πεδία των μαχών. Πέρασε στις γειτονιές, στα εργοστάσια, στα βουνά, στις οργανώσεις της Εθνικής Αντίστασης. Το ΕΑΜ, ο ΕΛΑΣ και η ΕΠΟΝ αποτέλεσαν την οργανωμένη έκφραση ενός μεγάλου λαϊκού αγώνα. Ενός αγώνα που απέδειξε πως η ελευθερία δεν χαρίζεται, κατακτιέται και πως η Ιστορία δεν γράφεται μόνο από τους ισχυρούς, αλλά και από εκείνους που αποφασίζουν να αντισταθούν.
Ογδόντα έξι χρόνια μετά, η ιστορική μνήμη δοκιμάζεται. Η εμφάνιση νεοναζιστικών αντιλήψεων στον δημόσιο χώρο, οι προσπάθειες πολιτικής νομιμοποίησης ακροδεξιών σχηματισμών και τα πρόσφατα γεγονότα στη Θεσσαλονίκη, με την απαγόρευση αντιφασιστικών συγκεντρώσεων και τις εικόνες αστυνομικής βίας που έκαναν τον γύρο του διαδικτύου, επαναφέρουν ένα κρίσιμο ζήτημα. Ποιος ενοχλεί τελικά περισσότερο; Εκείνος που αναπαράγει το μίσος ή εκείνος που υψώνει το ανάστημά του απέναντί του;
Ο φασισμός δεν εμφανίζεται πάντοτε με την ίδια μορφή. Συχνά, και όχι τυχαία, φορά τον μανδύα του πατριωτισμού, εκμεταλλεύεται την κοινωνική δυσαρέσκεια και επενδύει στον φόβο. Στρέφει τους εργαζόμενους τον έναν απέναντι στον άλλον, καλλιεργεί τον διχασμό και επιχειρεί να εμφανιστεί ως δήθεν αντισυστημική διέξοδος, ενώ στην πραγματικότητα στρέφεται ενάντια στους ίδιους τους ανθρώπους που υποτίθεται πως υπερασπίζεται. Γιατί ο φασισμός δεν πολεμά την κοινωνική αδικία. Τη συντηρεί και την αξιοποιεί.
Την ίδια στιγμή, σε έναν κόσμο που συγκλονίζεται από πολέμους και ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις, η ειρήνη, η αυτοδιάθεση των λαών και η εθνική ανεξαρτησία δεν μπορούν να αποτελούν απλώς επετειακές αναφορές. Κανένας λαός δεν μπορεί να είναι πραγματικά ελεύθερος όταν η τύχη του καθορίζεται από ξένα συμφέροντα, στρατιωτικές συμμαχίες και οικονομικούς ανταγωνισμούς.
Η 28η Οκτωβρίου δεν χρειάζεται άλλους πανηγυρικούς λόγους. Χρειάζεται ουσιαστική ανάγνωση της Ιστορίας και συνέπεια απέναντι στα διδάγματά της. Γιατί το πραγματικό «ΟΧΙ» δεν βρίσκεται μόνο σε όσα συνέβησαν το 1940, αλλά και στη στάση που επιλέγουμε σήμερα απέναντι στον φασισμό, τον πόλεμο, την εκμετάλλευση και την κοινωνική αδικία.
Η μνήμη έχει αξία μόνο όταν γίνεται συνείδηση. Και η ελευθερία μόνο όταν παραμένει υπόθεση όλων.
Πηγή: patrisnews.com
