Όταν βλέπεις ότι ο πόνος είναι τόσο μεγάλος και συνειδητοποιείς ότι δεν υπάρχει άλλος λογικός τρόπος να τερματιστεί –πέρα από το να επιτρέψεις στο παιδί να πεθάνει– τότε, ως γιατρός, είσαι προετοιμασμένος να κάνεις αυτό το βήμα».

Η πρώτη ευθανασία σε παιδί κάτω των 12 ετών πραγματοποιήθηκε στην Ολλανδία τον περασμένο Δεκέμβριο, με την εποπτική επιτροπή να καταλήγει πως ο γιατρός ενέργησε με τη δέουσα επιμέλεια.

Ο ασθενής, ένα παιδί μόλις 2 ετών, υπέφερε από πολλές σοβαρές ιατρικές παθήσεις, αφού γεννήθηκε πολύ πρόωρα, την 26η εβδομάδα της κύησης. Γρήγορα έγινε εμφανές ότι είχε υποστεί σοβαρή εγκεφαλική βλάβη, η οποία είχε ως αποτέλεσμα βαρύτατη εγκεφαλική παράλυση και οπτική αναπηρία. Η κατάσταση επιβαρυνόταν από συχνές και σοβαρές επιληπτικές κρίσεις, οι οποίες ως επί το πλείστον δεν ανταποκρίνονταν στη φαρμακευτική αγωγή. Αυτό άφηνε το παιδί ανήσυχο και ανίκανο να κοιμηθεί για μεγάλα χρονικά διαστήματα. Είχε επίσης βλέννα στους πνεύμονες, γεγονός που καθιστούσε την αναπνοή και την κατάποση εξαιρετικά δύσκολη.

Δεδομένης της αθροιστικής επίδρασης αυτών των παθήσεων, ήταν σαφές ότι το παιδί δεν θα ζούσε μέχρι την ενηλικίωση. Ο γιατρός έκρινε επίσης ότι το παιδί υπέφερε και δεν θα μπορούσε να ανακουφιστεί μέσω κάποιας θεραπείας. Για τον λόγο αυτό, ο γιατρός και οι γονείς αποφάσισαν να τερματίσουν τη ζωή του.

Πηγή: flamis.gr