Γράφει ο δημοσιογράφος, Χρίστος Πλευριάς.
«Η αναγκαιότητα απόσυρσης ενός άρθρου και η έγκαιρη κατανόηση του τεράστιου κοινωνικού προβλήματος σε ρυθμίσεις που μόνο ευνοϊκές μπορεί να είναι για τον πολίτη…»
Κάτι αδιανόητο πήγε να συμβεί την εβδομάδα που πέρασε στη Βουλή κατά τη διάρκεια της συζήτησης του νομοσχεδίου για τη διαχείριση των δανείων.
Και ευτυχώς την ύστατη ώρα μετά τη γενική κατακραυγή και την κατανόηση μια λανθασμένης εισήγησης από τα κυβερνητικά στελέχη που επεξεργάζονται το ανωτέρω νομοσχέδιο, φαίνεται – για την ώρα – να διασώζονται πολλοί δανειολήπτες που σύντομα θα βρίσκονταν με «το κεφάλι τους στην γκιλοτίνα» χάνοντας σπίτια και περιουσίες…
Στην Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων ειδικότερα γίνεται η παρουσίαση των άρθρων και η παράθεση απόψεων που αφορούν στο ιδιωτικό χρέος και στο πλαίσιο εποπτείας των διαχειριστών των «κόκκινων δανείων». Εκεί λοιπόν την περ. Πέμπτη ενεφανίσθη προς έκπληξη όλων και το άρθρο 23 σύμφωνα με το οποίο, θα επιτρεπόταν στις εταιρείες διαχείρισης να χρησιμοποιούν τη συμφωνία για ρύθμιση ώστε να προχωρούν από μόνες τους σε κατασχέσεις και πλειστηριασμούς.
Τι σήμαινε αυτό; Ό,τι δεν χρειαζόταν να προηγηθεί δικαστική απόφαση καθώς εκείνο που θα υπέγραφε ο δανειολήπτης θα ήταν ήδη εκτελεστός τίτλος. Με τον τρόπο αυτό θα άνοιγε ο δρόμος μονομερούς ενέργειας των εκπροσώπων των services χωρίς προηγούμενη έκδοση διαταγής πληρωμής.
Υπήρχε μάλιστα η πρόβλεψη, με το ίδιο άρθρο να καταγγελθεί η συμφωνία όταν οι οφειλές θα ξεπερνούσαν τις τρεις δόσεις. Κατά τους ειδικούς τι θα συνέβαινε επίσης σε μια τέτοια περίπτωση; O δανειολήπτης θα έχανε το «κούρεμα» που μπορεί να είχε επιτευχθεί με ρύθμιση οφειλής και το χρέος θα «επέστρεφε» στο αρχικό του ποσό.
Όπως καταλαβαίνουμε αν περνούσε το συγκεκριμένο άρθρο 23 όλη η διαδικασία για να θέσει νέους νόμους και τάξη για τη διαχείριση των δανείων και να προστατέψει ως ένα βαθμό τους πολίτες από… «αρπαγές» περιουσιακών τους στοιχείων, θα γύριζε ως μπούμερανγκ κατά των ίδιων των πολιτών, αλλά και των προθέσεων της κυβέρνησης.
Οι αντιδράσεις υπήρξαν άμεσες και μιλούσαν για «δώρο» αναπάντεχο προς τους διαχειριστές των δανείων. Η Ολομέλεια των Προέδρων των Δικηγορικών Συλλόγων που έχει βρεθεί στην «πρώτη γραμμή» της μάχης υπέρ των δανειοληπτών εξέδωσε σκληρή ανακοίνωση ενώ από τους ίδιους υποστηρίχθηκε ότι:
«Η ρύθμιση δημιουργεί αυξημένο κίνδυνο ανασφάλειας δικαίου, αφού η επίσπευση της αναγκαστικής εκτέλεσης γίνεται αποκλειστικά και μόνο με βάση ιδιωτικό έγγραφο και μάλιστα, χωρίς να διασφαλίζεται ο τρόπος με τον οποίο θα γίνεται η βεβαίωση του υπόλοιπου της οφειλής μετ’ αφαίρεση των καταβληθέντων ώστε η απαίτηση να είναι βεβαία και εκκαθαρισμένη» (από σχετικό ρεπορτάζ στην «Καθημερινή»).
Τελικώς δεν θα ισχύσουν τα προαναφερόμενα αφού το άρθρο 23 αποσύρθηκε με… συνοπτικές διαδικασίες και τη γνωστοποίηση αυτή έκανε εντός της Βουλής ο υφυπουργός Εθνικής Οικονομίας Δημήτρης Μαρκόπουλος που ξεκαθάρισε από τη δική του πλευρά ότι «δεν παίζουμε παιχνίδια και θέλουμε να δώσουμε λύσεις. Κάποιοι άλλοι δίνουν μάχη εντυπώσεων, εμείς δίνουμε μάχη ουσίας…».
Κάπως έτσι απετράπη μια «πανωλεθρία» για τους δανειολήπτες και κάπως έτσι επίσης πρυτάνευσε η λογική για τις διατάξεις και τα άρθρα του νομοσχεδίου που εξακολουθούμε να πιστεύουμε ότι θα λειτουργήσουν ευνοϊκά για τον κόσμο απέναντι στους δανειστές.
Το περίεργο πάντως είναι ότι το συγκεκριμένο θέμα δεν απασχόλησε ιδιαίτερα τις μεγάλες έντυπες εκδόσεις του Σαββάτου και της Κυριακής (πλην ελαχίστων εξαιρέσεων) που έθεσαν άλλες προτεραιότητες για το αναγνωστικό τους κοινό. Πιθανότατα θα είναι οι ίδιες εκδόσεις που και πάλι θα αναζητούν αργότερα τα αίτια της κρίσης εμπιστοσύνης μεταξύ τύπου και πολιτών….
Πηγή: patrisnews.com
