Η εύρυθμη λειτουργία των κοινωνικών υπηρεσιών των Δήμων αποτελεί βασική προϋπόθεση για την άσκηση κοινωνικής πολιτικής σε τοπικό επίπεδο και για την παροχή υπηρεσιών προς πολίτες που βρίσκονται σε συνθήκες κοινωνικής, οικονομικής ή άλλης ευαλωτότητας.

Στο πλαίσιο αυτό, σημαντικός αριθμός κοινωνικών δομών των ΟΤΑ, όπως ΚΔΑΠ, ΚΔΑΠ-ΜΕΑ, Κέντρα Κοινότητας και άλλες συναφείς υπηρεσίες, στελεχώνεται επί σειρά ετών από εργαζομένους που απασχολούνται μέσω συγχρηματοδοτούμενων προγραμμάτων (ΕΣΠΑ) και διαδοχικών συμβάσεων. Οι συγκεκριμένοι εργαζόμενοι καλύπτουν ανάγκες που, στην πράξη, έχουν σταθερό και διαρκή χαρακτήρα και διαθέτουν σημαντική εμπειρία στη λειτουργία των υπηρεσιών αυτών.

Η πρόσφατη θεσμική πρόβλεψη για τη δυνατότητα σύστασης θέσεων τακτικού προσωπικού στους Δήμους για τη στελέχωση βρεφικών, παιδικών και βρεφονηπιακών σταθμών αποτελεί θετική εξέλιξη ως προς τη σταθεροποίηση του προσωπικού συγκεκριμένων δομών. Ωστόσο, εξακολουθεί να υφίσταται ζήτημα ως προς το καθεστώς στελέχωσης των λοιπών κοινωνικών υπηρεσιών των Δήμων, οι οποίες επίσης επιτελούν πάγιες και αναγκαίες λειτουργίες κοινωνικής φροντίδας και υποστήριξης.

Η απουσία αντίστοιχης θεσμικής πρόβλεψης για τις λοιπές κοινωνικές δομές δημιουργεί διαφορετικές συνθήκες ως προς τη δυνατότητα διατήρησης έμπειρου προσωπικού και ως προς τη συνέχεια των παρεχόμενων υπηρεσιών. Παράλληλα, η εξάρτηση της λειτουργίας τους από συγχρηματοδοτούμενα προγράμματα δημιουργεί επαναλαμβανόμενη αβεβαιότητα τόσο για τους εργαζομένους όσο και για τους ίδιους τους φορείς της Τοπικής Αυτοδιοίκησης.

Ενδεικτική είναι η περίπτωση τουΔήμου Δυτικής Αχαΐας, όπου δώδεκα εργαζόμενες στις κοινωνικές δομές του Δήμου έχουν δικαιωθεί πρωτοδίκως ως προς την εργασιακή τους σχέση. Σύμφωνα με υπόμνημά τους, η Δημοτική Αρχή αποφάσισε την άσκηση έφεσης, επικαλούμενη το οικονομικό κόστος που θα προέκυπτε από τη μετατροπή των συμβάσεων τους σε αορίστου χρόνου.Στο ίδιο υπόμνημα αναφέρεται ότι, κατά την πρωτόδικη διαδικασία, εκπρόσωπος του Δήμου είχε καταθέσει ότι οι συγκεκριμένες εργαζόμενες είναι αναγκαίες για τη λειτουργία των υπηρεσιών και ότι ο Δήμος χρειάζεται τη συνέχιση της απασχόλησής τους με σχέση εργασίας αορίστου χρόνου.

Η συγκεκριμένη περίπτωση καταδεικνύει ότι η διατήρηση και στελέχωση των κοινωνικών υπηρεσιών δεν μπορεί να εξαρτάται αποκλειστικά από τη δημοσιονομική δυνατότητα κάθε Δήμου ή από τη χρονική διάρκεια επιμέρους χρηματοδοτικών προγραμμάτων.Η Τοπική Αυτοδιοίκηση οφείλει να διαθέτει σταθερή διοικητική και στελεχιακή υποδομή για την άσκηση των κοινωνικών της αρμοδιοτήτων. Η έλλειψη μόνιμου προσωπικού και η συνεχής ανανέωση συμβάσεων δημιουργούν προβλήματα διοικητικής συνέχειας, απώλειας συσσωρευμένης εμπειρίας και αδυναμίας μακροπρόθεσμου προγραμματισμού των κοινωνικών υπηρεσιών. Παράλληλα, η υποστελέχωση και η αβεβαιότητα στο προσωπικό δημιουργεί συνθήκες μεταφοράς βασικών κοινωνικών λειτουργιών σε ιδιωτικούς φορείς απειλώντας τον δημόσιο χαρακτήρα των κοινωνικών υπηρεσιών των Δήμων

Επειδή οι κοινωνικές υπηρεσίες των Δήμων ασκούν διαρκείς και ουσιώδεις αρμοδιότητες κοινωνικής πολιτικής.

Επειδή η διοικητική συνέχεια και η ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών προϋποθέτουν επαρκή και σταθερή στελέχωση.

Επειδή εργαζόμενοι που απασχολούνται επί σειρά ετών σε συγχρηματοδοτούμενες κοινωνικές δομές διαθέτουν σημαντική εμπειρία και καλύπτουν ανάγκες σταθερού χαρακτήρα.

Επειδή η περίπτωση του Δήμου Δυτικής Αχαΐας αναδεικνύει τις δυσχέρειες που δημιουργούνται όταν η διατήρηση προσωπικού που καλύπτει διαρκείς ανάγκες εξαρτάται αποκλειστικά από τις οικονομικές δυνατότητες του οικείου Δήμου και τις πολιτικές επιλογές του.

Ερωτώνται οι αρμόδιοι Υπουργοί:

Ποιος είναι ο συνολικός σχεδιασμός της κυβέρνησης για τη στελέχωση των κοινωνικών υπηρεσιών των Δήμων με σταθερό προσωπικό;

Για ποιο λόγο η δυνατότητα σύστασης θέσεων τακτικού προσωπικού αφορά ειδικά τους βρεφικούς, παιδικούς και βρεφονηπιακούς σταθμούς και δεν έχει προβλεφθεί αντίστοιχη ρύθμιση για τις λοιπές κοινωνικές δομές των ΟΤΑ;

Προτίθεται η κυβέρνηση να θεσπίσει δυνατότητα σύστασης και κάλυψης οργανικών θέσεων για ΚΔΑΠ, ΚΔΑΠ-ΜΕΑ, Κέντρα Κοινότητας και άλλες κοινωνικές υπηρεσίες των Δήμων ώστε να διασφαλιστεί η εργασιακή συνέχεια του προσωπικού που απασχολείται επί σειρά ετών σε συγχρηματοδοτούμενες κοινωνικές δομές και καλύπτει ανάγκες σταθερού και διαρκούς χαρακτήρα;

Ποια είναι η θέση του Υπουργείου Εσωτερικών ως προς την περίπτωση των δώδεκα εργαζομένων στις κοινωνικές δομές του Δήμου Δυτικής Αχαΐας και ποιες δυνατότητες θεσμικής και χρηματοδοτικής υποστήριξης υφίστανται για τη διατήρηση του προσωπικού αυτού;

Ο ερωτών Βουλευτής

Παναγιωτόπουλος Ανδρέας